درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

شنبه 27 مرداد 1397 6 ذی‌الحجه 1439 Saturday 18 August 2018

.

.

.

.

.

پیام‌ها:
حضرت علی علیه السلام : من از همه حریص تر به وحدت مردم در جامعه مى باشم
بازدید کنندگان محترم آماده دریافت پیشنهادات و انتقادات شما عزیزان در بخشهای مختلف وب سایت معاونت امور ایران هستیم
حضرت رضا سلام الله علیه : عبادت به بسیاری روزه و نماز نیست بلکه عبادت به زیاد اندیشیدن در کار خداست
حضرت علی سلام الله علیه : هر کس عمل امروز خود را اصلاح و کوتاهی های دیروز خود را جبران کند ، رستگار شود.
سید عبدالحسین شرف الدین عاملی
186

سید عبدالحسین شرف الدین عاملی

سید عبدالحسین در سال 1290 «قمری‌» در خانواده‌ای روحانی در کاظمین چشم به جهان گشود. پدر او که از علماء پرهیزکار روزگارش بود از وطن اصلی خود «جبل عامل‌» به عراق مهاجرت کرده بود و سال‌ها در حوزه علمیه نجف و کاظمین علوم و معارف دینی را نزد فقهای بزرگ آن دو حوزه فرا گرفته، به مراحل کمال علمی و اعتقادی دست یافته بود.

سید عبدالحسین شرف‌الدین سال 1290 هجری قمری در كاظمین متولد شد. پدر و مادر او از سادات جلیل‌القدر بودند. پدر، سید یوسف شرف‌الدین و مادر، بانو زهرا صدر، دختر آیة‌الله سیدهادی صدر و خواهر سیدحسن صدر، عالم دینی معروف و صاحب كتاب تاسیس‌الشیعه لعلوم‌الاسلام بود.

چنان‌كه در كتاب الكلمة الغراء آمده است، نسب وی با 31 واسطه به ابراهیم‌المرتضی، فرزند امام هفتم، حضرت موسی‌بن جعفر(ع) می‌رسد.

 شرف‌الدین هنوز یك ساله بود كه پدرش تصمیم گرفت برای تحصیل به نجف اشرف مهاجرت كند، لذا وی نیز به همراه پدر و مادر راهی این شهر شد. وی شش ساله بود كه برای تعلیم و تحصیل قرآن به مكتب‌خانه رفت. اما این شروع تحصیل دیری نپایید، زیرا با پایان تحصیلات پدر در نجف و كسب اجازه اجتهاد از عالمان بزرگ وقت، شرف‌الدین نیز به همراه پدر به ترك عراق و بازگشت به زادگاه اجدادی خود (جبل عامل) مجبور شد. سیده زهرا صدر(مادر شرف‌الدین) با رفتن او به جبل عامل موافق نبود و بیشتر علاقه‌مند به ادامه تحصیل او در نجف بود، اما پدر نپذیرفت كه از فرزند جدا شود. از این‌رو قرار شد شرف‌الدین مقدمات علوم دینی را در جبل عامل و نزد پدر به پایان برساند و سپس برای ادامه تحصیل و رسیدن به مراحل بالاتر و عالی‌تر علوم دینی به نجف بازگردد.

شرف‌الدین در هشت‌ سالگی به «عامله» رفت و تا بیست سالگی در این شهر نزد پدر به تحصیل پرداخت. او در كنار پدر، ادبیات عرب و سطوحی از فقه و اصول و كتاب‌های نجاةالعباد، المختصرالنافع فی فقه‌الامامیه و شرایع‌الاسلام را به خوبی فرا گرفت. در همین سال‌های حضور در عامله بود كه با دختر عموی خود در سال 1307 هجری قمری پیوند زناشویی بست. او پس از گذشت سه سال، یعنی در سال 1310 هجری قمری به اتفاق مادر، همسر و برادرش برای ادامه تحصیل از جبل عامل خارج و رهسپار عراق شد.

با تلاش و كوششی كه شرف‌الدین در مراكز و حوزه‌های علمی عراق انجام می‌داد، توانست در سن 32 سالگی به قله‌های رفیع فقه و اصول دست یابد و از طرف فقهای طراز اول نجف، صاحب اجازات و تاییدات اجتهاد شود. با پایان یافتن تحصیلات شرف‌الدین در نجف، اجتهاد مطلق او نیز مورد قبول و تأیید همه مجتهدان بزرگ حوزه‌های علمیه نجف، كاظمین و سامرا قرار گرفت.

 

شرف‌الدین در عراق نیز به توصیه‌های پدربزرگش (آیة‌الله سیدهادی صدر) و دیگر بزرگان و آشنایان، ابتدا به سامرا رفت و بر اساس رأی و تبادل نظری كه با مرحوم «سیدحسن صدر» دایی فرزانه و عالم خود داشت، وارد حوزه درسی بزرگ سامرا، یعنی دروس «شیخ حسن كربلایی» (متوفی 1322) و شیخ باقر حیدر (متوفی 1333) شد و فقه و اصول را نزد این دو بزرگوار شروع كرد. وی همچنین هر صبح جمعه در جلسه درس اخلاق حكیم الهی «آیة‌الله شیخ فتحعلی سلطان‌آبادی» حاضر می‌شد.

از ورود شرف الدین به سامرا یك سالی نگذشته بود كه مرجع تقلید شیعیان جهان «آیة‌آلله میرزای شیرازی(ره)» سامرا را ترك و به نجف اشرف عزیمت كرد. خروج ایشان از سامرا باعث شد كه حوزه علمیه سامرا به یك‌باره تعطیل و تمام معلمان و شاگردان، از جمله شرف‌الدین و دیگر عالمان و مدرسان نیز راهی نجف شوند و در حقیقت، حوزه علمیه سامرا به نجف منتقل شد.

با تلاش و كوششی كه شرف‌الدین در مراكز و حوزه‌های علمی عراق انجام می‌داد، توانست در سن 32 سالگی به قله‌های رفیع فقه و اصول دست یابد و از طرف فقهای طراز اول نجف، صاحب اجازات و تاییدات اجتهاد شود. با پایان یافتن تحصیلات شرف‌الدین در نجف، اجتهاد مطلق او نیز مورد قبول و تأیید همه مجتهدان بزرگ حوزه‌های علمیه نجف، كاظمین و سامرا قرار گرفت. او در طی این مدت در كنار تحصیلات فقهی و اصولی خود با جدیت تمام در فهم و شناخت احادیث از منابع معتبر شیعه و سنی دست به كار شد، تا آنجا كه درباره علم حدیث او گفته‌اند: «شرف‌الدین، احادیثی كه از پیامبر(ص) و صحابه و اهل بیت(ع) روایت شده است، همه را خواند، چه از مآخذ سنی و چه شیعه، آن هم به صورتی دقیق و توأم با تحقیق...»

شرف‌الدین افزون بر علم حدیث، به شناخت تاریخ اسلام، آن هم نه‌تنها از روی منابع تاریخی، بلكه به شناخت تاریخ معتبر اسلام بر اساس منابع قرآنی و روایی شیعه نیز روی آورد، به‌گونه‌ای كه «اسناد و مدارك و نوشته‌های تاریخ اسلام را به دقت خواند و غربال كرد تا بتواند حوادث معتبر را از نامعتبر شناسایی كند.»

افزون بر حدیث‌شناسی و علم تاریخ، چنان‌كه از كتاب‌های منتشر شده توسط وی برمی‌آید، باید شرف‌الدین را متكلمی زبردست نیز بدانیم، زیرا در خلال مباحث و آثار او، مسائل كلامی و استدلال‌های عقلی درباره حقایق اعتقادی بسیار به چشم می‌خورد. در كنار شناخت احادیث شیعه و سنی و نیز تاریخ، تاریخ اسلام و علم كلام، شرف‌الدین با جدیت تمام به فعالیت‌های ادبی و تلاش برای تسلط كامل بر رموز بلاغت، صنایع ادبی، شیوه‌های سخنوری، نویسندگی و مباحثه دست زد و در این فنون نیز مهارت یافت.

شرف‌الدین افزون بر علم حدیث، به شناخت تاریخ اسلام، آن هم نه‌تنها از روی منابع تاریخی، بلكه به شناخت تاریخ معتبر اسلام بر اساس منابع قرآنی و روایی شیعه نیز روی آورد، به‌گونه‌ای كه «اسناد و مدارك و نوشته‌های تاریخ اسلام را به دقت خواند و غربال كرد تا بتواند حوادث معتبر را از نامعتبر شناسایی كند.»

وی سرانجام پس از دوازده سال تلاش بی‌وقفه در نهم ربیع‌الاول سال (1322 هجری قمری) همراه با خانواده‌اش نجف اشرف را به مقصد جبل عامل ترك كرد و از طریق سوریه وارد لبنان شد.

مهمترین كتاب‌های وی كه به صورت مستقل به چاپ رسیدند، عبارت‌اند از: الفصول‌المهمة (آقا بزرگ تهرانی در الذریعة، از این كتاب تحت عنوان الفصول‌المهمة فی تالیف‌الامه نام می‌برد. چاپ اول آن با همان نام در چاپخانه «العرفان» در سال 1329قمری/ 1922 میلادی انجام شده است)، الفضائل‌الملفقة و احادیث‌المختلفة (این كتاب كه نسخه خطی آن در بیت آن بزرگوار موجود است؛ ردّیه‌ای بر روایات موضوعه در مدح ابوبكر است)، المجالس‌الفاخرة فی ماتم‌العترةالطاهره، ابوهریرة، اجوبة مسائل جارالله، الاحتجاج علی قانون‌الاحوال‌الشخصیته فی لبنان، الاسئلة والاجوبة، الی المجمع ‌العلمی‌العربی بدمشق، بغیةالراغبین فی احوال آل شرف‌الدین، تحفةالمحدثین فیما اخرج عندالستة من‌المضعفین، فلسفةالمیثاق والولایة، كلمة حول‌الرؤیة، الكلمه‌الغراء فی تفضیل‌الزهراء(س)، مولفواالشیعة فی صدرالاسلام، المراجعات، النص والاجتهاد، النصوص فی صلح‌الحدیبیه. همچنین رساله‌های كوچكی نیز از شرف‌الدین به چاپ رسیده است.

آنچه زیبایی این كتاب را دوچندان كرده رعایت ادب و احترام طرفین است. بر خلاف دیگر مباحثات كه پر است از اهانت ها و هتك حرمت ها، اما این كتاب بدون اینكه كوچكترین شائبه ای از توهین در آن به مشام برسد، تالیف گشته است.

     برترین وپرآوازه ترین کتاب علامه شرف الدین ،کتاب المراجعات است.این کتاب از حدود 112 نامه تشكیل شده است. كه در یك سو "سید شرف الدین موسوی" از مشاهیر علمای شیعه و سوی دیگر "شیخ سلیم بشری" رئیس جامع الازهر مصر قرار دارد.آنچه زیبایی این كتاب را دوچندان كرده رعایت ادب و احترام طرفین است. بر خلاف دیگر مباحثات كه پر است از اهانت ها و هتك حرمت ها، اما این كتاب بدون اینكه كوچكترین شائبه ای از توهین در آن به مشام برسد، تالیف گشته است. و حتی مترجم كتاب تاكید كرده كه اگر احساس كردید در جایی از كتاب به كسی توهین شده است مطمئن باشید اشكال در ترجمه است."شیخ سلیم بشری" در نامه اول چنین می نویسد:" سلام بر علامه بزرگ عبدالحسین شرف الدین موسوی و رحمته الله و بركاته..... من هم اكنون در كنار دریای بیكران علم تو ایستاده ام، اجازه می خواهم خود را در امواج آن اندازم و فرو روم و از درهای گرانبهای آن به دست آورم، اگر اجازه دهی در مطالب غامض و مشكلاتی كه مدتهاست در سینه ام خلجان می كنند غوص كنیم و گرنه امر با توست. ولی من در مباحث خود به لغزش ها نمی پردازم، در صدد عیب جویی نیستم، نه ملامت گرم و نه می خواهم آن را بین مردم شایع سازم و ....."

و سید شرف الدین اینگونه پاسخ می دهد:

" سلام بر مولای ما شیخ الاسلام و رحمته الله و بركاته

نامه پرعطوفت شما رسید، آنچنان مرا مورد عنایت و نعمت قرار دادی كه زبان شكر از سپاس گذاری آن عاجز است، یعنی آنطور كه روزگاران دراز نتوان بعضی از وظایف واجب آن را ادا كند.

آرزوها و آمال خویش را پیش من آورده ای در صورتیكه تو قبله امیدواران و نجات دهنده پناهندگانی"

مكتوب بودن مباحثات این كتاب دیگر وجه متمایزش است. در مباحثات رو در رو معمولا فن بیان و نحوه تاثیرگذاری بر طرف مقابل می تواند جهت بحث را عوض كند و حتی موضع حق را مغلوب كند. اما در كتابت این خواننده است كه تصمیم می گیرد كه چه كسی از موضع حق سخن می گوید ودر ضمن به خاطر اینكه همه چیز مكتوب است نمی توان حتی جمله ای را بدون سند و مدرك وارد بحث كرد.

با خواندن این كتاب خواهید فهمید كه چگونه می توان بدون هتك حرمت بر اصول خود پافشاری كرد بدون اینكه به اختلافات دامن زد.

قسمتی از مطالب مندرج در این کتاب:

سؤال اول:

در همه كتب حدیثى روایتى اهل تسنن كم وبلكه بیش روایات واحادیث از اهـل بـیـت نـبوت علیهم السلام هست همچنانكه در مسند كبیر احمد بن محمد بن حنبل استاد بخارى ومسلم وابى داود ـ رحمهم اللّه تعالى ـ 769 روایت از اهل بیت متصلا هست امادر كافى كه مـهـمترین كتاب حدیثى روایتى اهل تشیع است اصلاروایتى از ائمه ثلاثه (ابو بكر ـ عمر ـ عثمان رضـى اللّه عـنـهـم ) واولاد آنـهـابـراى نـمـونـه هـم یـك روایـت بچشم نمى خورد مگر از عفیر هم ضعیفترند؟

لطفا براى حل اشكال جوابى را مرقوم ومرسول فرمائید.

پـاسـخ : ایـن سؤال حضرتعالى از چهار مطلب تشیكل گردیده است كه هر یك از آنها باید بصورت سؤال مستقل مطرح وپاسخ جداگانه ومستقل داده شود بدین ترتیب : 1 ـ در كـتـب حـدیثى اهل سنت كم وبیش ودر مسند احمد بن حنبل به تعداد 769 حدیث مسندا ومتصلا از اهل بیت نقل شده است .

2 ـ چرا در كافى از خلفاى سه گانه حتى یك حدیث هم نقل نشده است ؟

3 ـ چرا از فرزندان خلفا در كافى حدیث نقل نشده است ؟

4 ـ مگر فرزندان خلفا از عفیر هم ضعیفترند؟

اینك سؤال اول وپاسخ آن : در كـتـب حدیثى اهل سنت كم وبلكه بیش ودر مسند احمد بن حنبل تعداد 769 حدیث متصلا از اهل بیت نقل شده است .

پـاسـخ اجـمـالـى ایـن سؤال این است كه اولا احادیث نقل شده در مسنداحمد خیلى كمتر از این تـعـداداسـت كه مرقوم فرموده اید وثانیا اگر او نه تنها این تعداد حدیث بلكه ده برابر آن را از اهل بیت نقل مى نمودبازهم نمى توان گفت كه وظیفه خودرا در مقابل اهل بیت انجام داده است .

وامـا پاسخ تفصیلى ومشروح این سؤال نیازمند به طرح چند مطلب علمى است كه نظر خوانندگان رابه کتاب..ارجاع میدهیم.

مبارزه با نظام بهره کشی

 علامه شرف الدین در جبل عامل زندگی جدیدی را آغاز کرد و درباره امور دینی و شعائر اسلامی دقت نظر زیادی داشت. اما در اخلاق و رفتار ملایم بود و در دفاع از حق قدرت نشان می‌داد. او وقتی در آن جا مستقر شد، نتوانست نظام ظالمانه زمینداران استثمارگر را قبول کند و به تنهایی در برابر همه آن‌ها ایستاد و آن نظام نحس را محکوم نمود و پس از مبارزات شدیدی سرانجام به پیروزی رسید.

 

حضور در عرصه‌های سیاسی

شرف الدین با توجه به مشکلاتی که سال‌های زیادی دامن گیر کشورهای اسلامی بود برای اولین بار وارد میدان مبارزات سیاسی و درگیری‌های اجتماعی شد و همگام با گروه‌های استقلال طلب لبنان حرکت کرد. او در قضیه استقلال طلبی چندین بار با سردمداران حکومت عثمانی برای کسب آزادی و استقلال کشورش به مذاکره نشست.

 

حضور در سنگر جهاد

او برای شکل دادن به قیام همگانی و هماهنگ کردن حرکت‌های ضد استعماری در سرتاسر کشور، علما و رهبران جبل عامل را برای تشکیل یک کنگره عمومی در شهر «وادی الحجیر» فرا خوانده و طی سخنانی بر ضرورت جهاد و قیام همگانی علیه استعمارگران تاکید نموده، فتوای جهاد داد. شرکت کنندگان نیز از فتوای شرف الدین پشتیبانی کردند. او در پایان کنگره، قرآن کریم را در دست گرفته قسم یاد کرد که همچنان که از جان و مال و ناموس خود و مسلمانان دفاع می‌کند از جان و مال و ناموس مسیحیان لبنان نیز محافظت کند.

 

کنگره تمام شد و شرکت کنندگان به شهر و دیار خود برگشتند. فتوای شرعی شرف الدین با سرعت منتشر شده، راه مبارزه بر ضد اشغالگران بیش از پیش در لبنان باز شد. البته دشمن هم ساکت ننشست و افراد مسلحی را به خانه شرف الدین فرستاد تا خانه‌اش را اشغال کرده ایشان را دستگیر کنند، که با هوشیاری و تدبیر او توطئه آنان عقیم ماند. زیرا ایشان قبلا آن جا را ترک کرده بود. دشمنان از روی کینه خانه و کتابخانه ایشان را در آتش سوزاندند و باعث تاسف و غم و اندوه شرف الدین گردیدند. چون کتابخانه ایشان دارای کتاب‌هایی بس نفیس و ارزشمند بود و علاوه بر کتب موجود، تعداد زیادی از نسخه‌های خطی و چاپ نشده ایشان که قریب به بیست مجلد بود همه در کام آتش سوخت.

 

پس از این واقعه سید به سوریه مهاجرت کرد و در آن جا علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی به وضعیت تبعیدیان مسلمان لبنانی و غیرلبنانی رسیدگی می‌نمود. تا اینکه فرانسویان توسعه طلب دامنه تعدیات خویش را گسترانده، خاک سوریه را نیز اشغال کردند. ایشان نیز خانواده‌اش را برداشته از آن جا به فلسطین مهاجرت کرد و در شهر «حیفا» ساکن شد. چون شرایط آن جا هم مناسب نبود پس از مدتی آن جا را به قصد مصر ترک نمود.

 

خبر ورود ایشان به مصر در همه جای آن کشور پخش شد. علماء، نویسندگان و روشنفکرا ن از اطراف و اکناف مملکت رو به قاهره گذاشتند تا از محضر ایشان استفاده کنند و او همواره مسلمانان را به اتحاد سفارش می‌کرد.

 

وی پس از مدتی به وطن مراجعت نمود و بیش از یک سال را در نهایت رنج و مشقت سپری کرده، در سال 1340 ه. ق عزم سفر به بیت الله الحرام را نمود. به خاطر مقام رفیع این عالم شیعی و خدمات ارزنده ایشان، از معظم له خواسته شد تا نماز جماعت مسجدالحرام را اقامه کند و شاید این اولین بار بود که یک عالم شیعی اثنی عشری در این مقام قرار می‌گرفت. و به خاطر احترامی که در بین مردم داشت از او دعوت کردند که از ارتش عربستان سان ببیند و سپس به وطن خود بازگشت.

او که از حرکت باز نمی‌ایستاد در اولین فرصت برای اصلاح دستگاه‌های آموزش و پرورش لبنان اقدام به تاسیس مدرسه جعفریه نمود که در آن همزمان با تعلیم و تدریس علوم متداول، معارف و اخلاق اسلامی نیز به دانش آموزان درس داده می‌شد و در کنار آن محل مناسبی برای اجتماعات گوناگون و کنفرانس‌های علمی و اجتماعی و برنامه‌های تفریحی سالم تدارک دید و نام آن محل را باشگاه امام صادق علیه السلام نهاد.

 

علاوه بر آن مسجدی در نزدیکی مدرسه جعفریه و باشگاه امام صادق علیه السلام تاسیس کرد تا دانش آموزان و کسانی که به باشگاه می‌آیند بتوانند فرایض دینی خود را در مسجد انجام دهند.

 

سه چهار سال از تاسیس مدرسه پسرانه جعفریه در صور نگذشته بود و رفته رفته کار آن درخشان‌تر می‌شد، که ایشان به فکر تاسیس مدرسه‌ای دخترانه افتاد و بعد از تکمیل آن که به نام «مدرسة الزهراء علیها السلام‌» نامیده شد از دختران مسلمان نام نویسی به عمل آورد و شروع به فعالیت نمود.

 

اقدام دیگر ایشان که در سال‌های آخر عمر توفیق انجام آن را پیدا نمود تاسیس «الکلیة الجعفریه‌» بود که دانشجویان مسلمان را زیر پوشش فکری خود قرار داد.

 

ایجاد وحدت بین صفوف مسلمین

 شرف الدین عاملی نیم قرن تمام با همه توان علمی و معنوی‌اش، با قلم و بیان و عمل صادقانه در ایجاد اتحاد بین مسلمین کوشید و از هیچ سعی و تلاشی دریغ نورزید که بهترین حرکت ایشان در این زمینه تالیف کتاب «الفصول المهمه فی تالیف الامة‌» بود که عملا تاثیر زیادی در رفع اختلافات مذهبی بین مسلمین بر جای گذاشت.

 ماه‌های آخر سال 1329 «قمری‌» شرف الدین برای رسیدن به اهداف خود تصمیم گرفت سفری به مصر داشته باشد. او دریافته بود که بهترین نقطه حرکتش دانشگاه الازهر، بزرگترین مرکز علمی و دینی مسلمانان اهل سنت است. لذا علاقمند بود هرچه زودتر از آن مرکز دیدن نماید و عالمان، مفتیان، محققان و روشنفکران آن جا به ویژه مفتی بزرگ و استاد معروف «شیخ سلیم بشری مالکی‌» را ملاقات کند. ایشان در ملاقات‌هایی که با آنان داشت مباحث زیادی را با آن‌ها به ویژه شیخ سلیم مطرح نمود، و بعد هم با ایشان مکاتباتی انجام داد که حاصل آن کتاب «المراجعات‌» شد.

 شرف الدین در مصر ضمن مکاتبه با شیخ سلیم بشری، با دیگر عالمان و دانشوران اهل سنت نیز ملاقات‌ها و مباحثات علمی، دینی و فلسفی زیادی داشت. در این ملاقات‌ها رتبه علمی و برتری او بر همگان آشکار گشت به طوری که بزرگان آنان مثل شیخ محمد نجیب، شیخ محمد عبده و شیخ عبدالکریم الکتانی، با نوشتن تاییدات علمی، مقام علمی و فکری ایشان را گرامی داشته از آن تجلیل کردند.

 او در اواسط سال 1330 ه. ق از مصر حرکت کرده عازم لبنان شد و در آن جا خدمات ارزنده‌ای به جامعه مسلمین ارائه داد که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود.

سرانجام در صبح روز دوشنبه هشتم جمادی الثانی سال 1377 آن شعله فروزان و چشمه همیشه جوشان پس از 87 سال درخشش خاموش گشت و پیکر شریفش با حضور انبوه جمعیت در میان اشک و آه مردم مسلمان لبنان از بیمارستان به سوی فرودگاه تشییع شد، و با هواپیما به اتفاق بعضی از فرزندانش و گروهی از رجال برجسته، به بغداد منتقل شده و از بغداد تا کاظمین بر دوش شیعیان تشییع گردید و در نهایت، در جوار مرقد ملکوتی امیرالمۆمنین علیه السلام در کنار استادش سید کاظم یزدی رحمه الله به خاک سپرده شد. 

 

شماری از شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی از مقام علامه شرف‌الدین قدردانی كردند

حضرت آیت الله خامنه ‏اى رهبر معظم انقلاب اسلامى در این دیدار گفتند: شان این بزرگوار [علامه شرف‏ الدین‏] در حوزه ‏هاى علمیه شناخته نشده است كه باید تلاش بیشترى در زمینه معرفى شخصیت و آثار ایشان كه از جمله بهترین آثار و كتب مى‏باشند صورت گیرد.

ایشان در ادامه بر پرورت تصحیح آثار علامه شرف‏ الدین تاكید كردند و افزودند: آثار علامه شرف‏الدین باید در سطح گسترده منتشر شود و در طلاب این احساس به وجود آید كه به آثار وى مراجعه كنند.

رهبر معظم انقلاب اسلامى انتخاب موضوع مناسب و شیوه برخورد درست را دو ویژگى برجسته علامه شرف‏ الدین عنوان كردند و ادامه دادند: كار كلامى و انتخاب موضوعات درست و اسلوب صحیح علامه در آثارش همچون مسائل النص و الاجتهاد و الفصول المهمه فى تألیف الامة باب‏هایى را گشود كه باب‏هاى بسیار دیگرى از آنها استفاده مى‏شود.

ایشان خاطر نشان كردند: در مباحث درون دینى و برون دینى رعایت اسلوب و روش صحیح گفت‏وگو یكى از دستورات قرآنى براى جدال احسن است و از الزامات دنیاى جدید براى ورود به میدان‏هاى علمى و پاسخ به نیازهاى امروزى به شمار مى‏آید.

رهبر معظم انقلاب فرمودند: هدف از بحث و گفت‌وگو، تسلیم در برابر منطق است و ایجاد فضاى احساسى و ستیزه‏ جویى، طرف مقابل را منجر به موضع‏گیرى مى‏كند كه در این صورت حتى حرف حق پذیرفته نمى‏شود.ایشان مشى رفتارى علامه شرف ‏الدین در دفاع از مكتب اهل بیت (ع) را بهترین شیوه دانستند و تأكید كردند كه باید این سیره و روش در میان طلاب و حوزه‏ها نهادینه شود.ایشان بر نقش ویژه حوزه جبل عامل در توسعه و تعمیق فرهنگ تشیع در ایران انگشت نهادند و در قسمت دیگرى از سخنانشان به پیشینه تاریخى حوزه علمیه نجف اشاره كردند و افزودند: حوزه علمیه قم مى‏تواند با بزرگداشت حوزه علمیه نجف و بزرگانى چون علامه بلاغى، علامه كاشف الغطاء، آیت الله مظفر و دیگران كه علم و ادب و روشنفكرى را تركیب نمودند راه آنها را ترویج و اشاعه دهد.

 

در  مراسم آیین گشایش دومین كنگره بین‌المللی بزرگداشت علامه سید "عبدالحسین شرف‌الدین" از نویسندگان‌مسلمان و فرهیخته‌لبنان‌در بیروت، شماری از شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی ایران و لبنان از مقام علمی وی قدردانی كردند.

 در آغاز این آیین ، حجت الاسلام و المسلمین  "محمد محمدی گلپایگانی" رییس دفتر مقام رهبری گفت: ما در اینجا گرد آمده‌ایم تا یاد مردی از قبیله دین، دانش و جهاد را گرامی بداریم.

 وی افزود: علامه شرف‌الدین برای رسیدن به‌فضیلت اخلاق و صیانت خود در برابر امواج نفسانی كه انسان و كرامتش را خدشه‌دار می‌كند تلاش كرد و به الگو و اسوه برای دیگران تبدیل شد.

حجت الاسلام و المسلمین  "محمد محمدی گلپایگانی" با اشاره به‌نقش عالمان منطقه جبل عامل لبنان به‌ویژه در حمایت از مذهب شیعه اظهار داشت: جبل عامل سرزمینی است كه در آن عالمانی مانند علامه شرف‌الدین پرورش یافته و مردم این سرزمین به اسلام‌خواهی و جهاد شهرت دارند.

وی اضافه كرد: "ابوذر غفاری" صحابه‌ی تبعیدی به جبل عامل عشق به حضرت رسول اكرم (ص) را در دل ساكنان این سرزمین كاشت و از قرن‌ها پیش عالمان بزرگی مانند "محقق كركی" به دعوت شاه طهماسب صفوی به ایران آمد و جایگاه مهمی در اصفهان به وی داده شد.

حجت الاسلام و المسلمین  "محمد محمدی گلپایگانی" خاطر نشان كرد: از بركت‌این دانشمند و دیگر عالمان شیعه مانند شهید اول و دوم، ایران بهره‌های فراوان برد و آنان افزون بر كتاب‌های فقهی مانند "لمعه" آثار عظیمی از خود را بر جای گذاشتند كه نمونه آن مسجد امام و میدان نقش جهان اصفهان است كه مانند نگینی بر تارك این شهر می‌درخشد.

رییس دفتر مقام رهبری درباره شخصیت علامه شرف‌الدین گفت: این مرد برای طلبه‌ها، دانشجویان و سیاستمداران الگو است و از طریق آثار وی می‌توان، او را شناخت و وی اعتقاد داشت كه با وحدت كلمه می‌توان مسلمانان را از بردگی نجات داد.

"شعار علامه شرف‌الدین این بود كه‌ای مسلمانان از تفرقه و تشتت بپرهیزید و در سخنانی در قاهره گفت كه سیاست، شیعه و سنی را از روز نخست از هم جدا كرد و امروز نیز سیاست باید آنها را در كنار هم جمع و متحد كند." گلپایگانی همچنین گفت: برجسته‌ترین بخش حیات علامه شرف‌الدین مبارزه با استعمار فرانسه پس از جنگ اول جهانی و سقوط امپراتوری عثمانی بود و آن دانشمند نتوانست شرایط آن دوره را تحمل كند و فتوای جهاد علیه فرانسه را صادر كرد كه مورد تایید علما قرار گرفت.

"امیل لحود" رییس جمهوری لبنان در پیامی برای شركت‌كنندگان در كنگره بیروت تاكید كرد كه حیات علمی علامه شرف‌الدین سرشار از تلاش و جهاد بود كه مستحق تحقیق و پژوهش است.

وی در این پیام كه "طراد حماده" وزیر كار لبنان آن را خواند، افزود: از تجربه‌های شرف‌الدین می‌توان در سیاست، جامعه و اخلاق بهره گرفت و آثار او در فقه و علوم اسلامی از جایگاه برجسته برخودار است.

"فواد سنیوره" نخست وزیر لبنان نیز در پیامی برای دومین كنگره بزرگداشت علامه شرف‌الدین كه به وسیله "فوزی صلوخ" وزیر امور خارجه این كشور خوانده شد، گفت: علامه شرف‌الدین از رهبران مسلمانان است كه باید به بزرگی از او یاد كرد زیرا در خدمت به مسلمانان كوتاهی نورزید.

سنیوره اضافه كرد: شرف‌الدین در اوج حضور استعمار در كشورهای عرب در راه عزت مسلمانان و ملت‌های عرب تلاش و با استعمارگری فرانسه در لبنان رویارویی كرد.

به گفته نخست وزیر لبنان، علامه شرف‌الدین فراتر از زمان و مكان خود عمل كرد و در حالی كه بسیاری از سیاستمداران گرفتار آفت خیانت و با استعمار ساخته بودند او با درك اهداف استعمارگران و این كه آنها در پی سیطره بر منابع غنی جهان عرب هستند به مبارزه خستگی ناپذیر ادامه داد.

سنیوره اضافه كرد: علامه شرف‌الدین توانست با برقراری ارتباط میان دین و سیاست، ازسیاست واژه‌ها و مفاهیم‌اخلاقی با ارزش بسازد حال آن‌كه سیاستمداران عصر وی سیاست را خدعه می‌دانستند.

نخست وزیر لبنان همچنین گفت: بزرگداشت علامه شرف‌الدین سبب می‌شود كه نسل كنونی با افكار و اندیشه‌های وی كه شخصیت فرامنطقه‌ای بود، آشنا شود.

"نبیه بری" رییس مجلس لبنان هم در پیام خود كه"ایوب حمید" از نمایندگان جنبش شیعی "امل" در مجلس این كشور، آن را خواند اظهار داشت:

علامه شرف‌الدین مصلح اجتماعی با اندیشه‌ای فراتر از جهان عرب بود كه مرزهای ساختگی برایش مفهومی نداشت.

به گفته بری، علامه شرف‌الدین سیاستمداری انقلابی بود كه نقش روشنگرانه در مبارزه با استعمار داشت و این موضوع در كتاب‌ها، مقاله‌ها و سخنرانی‌هایش قابل مشاهده است.

رییس مجلس لبنان افزود: شرف‌الدین آگاه به‌جغرافیای سیاسی و هوادار صلح و دوستی بود و در دوره استعمار فرانسه و انگلیس با همه نشست و برخاست داشت و برای استقلال لبنان تلاش می‌كرد.

بری اضافه كرد: نامه‌نگاری علامه شرف‌الدین با عالمان "الازهر" مصر حاكی از آگاهی گسترده او نسبت به فتنه‌های دشمنان برای ایجاد تفرقه میان مسلمانان و مسیحیان است و به همین دلیل گفت‌وگوی اسلام و مسیحیت را پایه‌گذاری كرد.

"حسن ربانی" دبیر كنگره، علامه شرف‌الدین را از شخصیت‌های بزرگ دانست كه زمان و مكان او را محدود نمی‌كند وآثار جاویدانی از خود برجای گذاشته است.

ربانی گفت: علامه شرف‌الدین الگویی برای همه نسل‌ها به‌شمار می‌رود و هدف از برگزاری این كنگره آشنا كردن ملت‌ها با اندیشه‌ی وی است.

در آیین دومین كنگره بین‌المللی بزرگداشت علامه سید عبدالحسین شرف‌الدین شمار زیادی از شخصیت‌های مسلمان و مسیحی لبنان و نیز صاحبنظرانی از ایران و دیگر كشورهای اسلامی شركت كردند.

این كنگره دو روزه به همت دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم برگزار می‌شود و نخستین كنگره نیز در سال‪ ۱۳۸۳خورشیدی در قم برگزار شد.

 

زنده نگاه داشتن یاد علامه شرف‌الدین موجب تقویت وحدت اسلامی است

 توجه به علامه شرف‌الدین (ره) به عنوان نقطه مشترک مذاهب و فرقه‌های مختلف را از دستاوردهای کنگره بین‌المللی علامه شرف‌الدین (ره) برشمرد.

 

حجت‌الاسلام  مبلغی  اظهار داشت: توجه حوزه علمیه قم و جمهوری اسلامی ایران به شخصیت‌های علمی لبنان برای فرهیختگان کنگره بین‌المللی علامه شرف‌الدین (ره) جالب بود و پیام ریاست جمهوری اسلامی مورد استقبال اعضاء کنگره قرار گرفت.

وی همایش بزرگداشت علامه شرف‌الدین (ره) را جلوه‌گاه ظهور و بروز طوائف لبنان برشمرد و افزود: اقشار و طوایف مختلف لبنان از علامه شرف‌الدین (ره) به عنوان یک شخصیت ملی و مورد وفاق در این کنگره یاد کردند.

مسؤول مرکز تحقیقات علمی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، خمیرمایه سخنرانی‌ها را متمرکز بر ایستادگی آن مرحوم در برابر استعمار، توجه به اتحاد مسلمانان، عزت‌خواهی و تحریم تکفیر اعلام کرد.

حجت‌الاسلام احمد مبلغی خاطرنشان کرد: ابعاد مختلف شخصیتی و علمی علامه شرف‌الدین (ره) باعث می‌شد که طوائف و فرقه‌های مختلف مراد خویش را در او بیابند و با توجه به انگیزه‌های اجتماعی و نگرش او به زندگی مسالمت آمیز، زنده‌نگاه داشتن یاد او را کمکی به وحدت امت اسلامی به صورت عام و تقویت لبنان به طور خاص بدانند.

رئیس پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، انگیزه دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، مجمع جهانی اهل‌بیت (ع) و مرکز جهانی علوم اسلامی در پرداختن به شخصیت علامه سید عبدالحسین شرف‌الدین (ره) را اهتمام او به وحدت جامعه مسلمانان، ابتکار علمی و ابعاد مختلف شخصیتی آن مرحوم برشمرد.

وی در پایان گفت: اکنون عده‌ای با عنوان مذهب تکفیر ظاهر شده‌اند و با دادن نسبت کفر به شیعه، زمینه‌های یک خشونت بی‌پایان را فراهم می‌آورند و جهان اسلام را دچار اختلاف بی‌نظیری می‌کنند که روش برخورد با این جریان در افکار علامه شرف‌الدین (ره) نهفته است.