درباره مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی

مجمع جهاني تقريب مذاهب اسلامي ، مؤسسه اي است اسلامي، علمي، فرهنگي و جهاني با ماهیت غير انتفاعي كه به دستور حضرت آيت الله خامنه اي ، ولي امر مسلمين در سال 1369 هجري شمسي برای مدت نا محدود تأسيس شد و داراي شخصيت حقوقي مستقل است . و محل اصلي آن تهران می باشد و مي تواند در صورت ضرورت در نقاط مهم ايران و ساير كشورهاي جهان شعب يا دفاتري تأسيس كند.

 

سه شنبه 25 مهر 1396 26 محرم 1439 Tuesday 17 October 2017

.

.

.

.

.

پیام‌ها:
حضرت علی علیه السلام : من از همه حریص تر به وحدت مردم در جامعه مى باشم
بازدید کنندگان محترم آماده دریافت پیشنهادات و انتقادات شما عزیزان در بخشهای مختلف وب سایت معاونت امور ایران هستیم
حضرت رضا سلام الله علیه : عبادت به بسیاری روزه و نماز نیست بلکه عبادت به زیاد اندیشیدن در کار خداست
حضرت علی سلام الله علیه : هر کس عمل امروز خود را اصلاح و کوتاهی های دیروز خود را جبران کند ، رستگار شود.
فضائل امام جواد علیه السلام از نگاه دانشمندان اهل سنت + چهارده حدیث از ایشان
1396/01/19 168

فضائل امام جواد علیه السلام از نگاه دانشمندان اهل سنت + چهارده حدیث از ایشان

سیمای پرفروغ و عالمتاب امام جواد علیه السلام نه تنها شیعیان بلکه دانشمندان اهل سنت را شیدای جمال و جلال خویش ساخته است.آنان در منابع تاریخی و حدیثی خویش، شخصیت آسمانی پیشوای نهم شیعیان را چنین به تصویر کشیده اند :

 

1- سبط ابن جوزی حنفی (متوفای ۶۵۴ ق.) و محمد، الامام ابوجعفر الثانی کان علی منهاج أبیه فی العلم و التقی و الزهد و الجود… و کان یلقب بالمرتضی والقانع. ۲- کمال الدین محمد بن طلحه شافعی (متوفای ۶۵۲ ق.) و ان کان صغیر السن فهو کبیرالقدر، رفیع الذکر. ۳- شمس الدین ذهبی (۷۴۸ ق.) کان محمد یلقب بالجواد و بالقانع والمرتضی، و کان من سروات آل بیت النبی صلی الله علیه و آله وسلم. و کان أحد الموصوفین بالسخا فلذلک لقب الجواد. ۴- ابن صباغ مالکی (متوفای ۸۵۵ ق.) و هو الامام التاسع… عرف بأبی جعفرالثانی، و ان کان صغیرالسن فهو کبیر القدر، رفیع الذکر، القائم بالامامه بعد علی بن موسی الرضا. للنص علیه والاشاره له بها من أبیه کما أخبر بذلک جماعه من الثقات العدول. ۵- عبدالله بن محمد بن عامر شبراوی شافعی (متوفای ۱۱۵۴ ق.) و کراماته رضی الله عنه کثیره و مناقبه شهیره، ثم ذکر بعض مناقبه و ختم حدیثه بقوله: و هذا من بعض کراماته الجلیله و مناقبه الجمیله.

در طاعت کردگار امام جواد علیه السلام عابدترین فرد زمانش بود. محبت و علاقه اش نسبت به باریتعالی وصف نشدنی و خوف، خشوع و اخلاصش در طاعت و عبادت خداوند ستودنی است. برای ترسیم جلوه های عبادی آن حضرت، به چند نمونه بسنده می کنیم:

الف- نماز امام جواد علیه السلام علاوه بر عبادات و نوافل معمول، نافله مخصوصی داشت. نافله آن حضرت دو رکعت بود؛ در هر رکعت، سوره فاتحه را قرائت می نمود و آنگاه هفتاد مرتبه سوره اخلاص را تکرار می کرد.۱۳ هرگاه وارد ماه جدید می شد، در روز اول ماه، دو رکعت نماز به جای می آورد؛ در رکعت اول، بعد از سوره حمد، به تعداد روزهای ماه (۳۰مرتبه) سوره توحید را می خواند. در رکعت دوم بعد از حمد، سوره انا انزلناه را مثل رکعت اول تلاوت می کرد.

ب- روزه روزه های مستحبی آن حضرت نیز زیاد بود. پانزدهم و بیست و هفتم ماه رجب روزه می گرفت. اهل خانه و غلامانش نیز او را در روزه گرفتن همراهی می کردند. علاوه بر این، گاهی میزان عبودیت و بندگی خویش را نسبت به مقام لایزال الهی با اذکار و ادعیه ابراز می نمود. برخی از مناجات و ادعیه آن حضرت عبارت است از:

الف- در حال قنوت اللهم أنت الاول بلا اولیه معدوده، و الآخر بلا آخریه محدوده، أنشأتنا لا لعله اقتساراً، واخترعتنا لا لحاجه اقتداراً، و ابتدعتنا بحکمتک اختیاراً، و بلوتنا بأمرک و نهیک اختباراً، و ایدتنا بالآلات، و منحتنا بالأدوات، و کلفتنا الطاقه، و جشمتنا الطاعه، فأمرت تخییراً و نهیت تحذیراً، و خولت کثیراً، و سألت یسیراً، فعصی أمرک فحلمت، و جهل قدرک فتکرمت.

ب- بعد از نماز رضیت باالله رباً، و بالاسلام دیناً، و بالقرآن کتاباً، و بمحمد نبیاً، و بعلی ولیاً، والحسن، والحسین، و علی بن الحسین، و محمد بن علی، و جعفر بن محمد، و موسی بن جعفر، و علی بن موسی، و محمد بن علی، و علی بن محمد، والحسن بن علی، و الحجه بن الحسن بن علی، أئمهً. اللهم ولیک الحجه فاحفظه من بین یدیه و من خلفه و عن یمینه و عن شماله و من فوقه و من تحته، وامدد له فی عمره، و اجعله القائم بأمرک، المنتصرلدینک و أره ما یحب و تقربه عینه فی نفسه و فی ذریته و أهله و ماله و فی شیعته و فی عدوه، و أرهم منه ما یحب و تقربه عینه، واشف به صدورنا و صدور قوم مؤمنین.

ج- برای برآورده شدن حاجت راوی می گوید: نامه ای خدمت امام جواد علیه السلام فرستادم. در آن نامه، از حضرت تقاضا کرده بودم که دعایی برایم یاد بدهد. آن حضرت این گونه برایم نوشت: تقول اذا اصبحت و أمسیت: الله الله الله، ربی الرحمن الرحیم، لا اشرک به شیئاً و ان زدت علی ذلک فهو خیر، ثم تدعو بما بدأ لک فی حاجتک، فهو لکل شی باذن الله تعالی، یفعل الله ما یشا.

اصحاب و شاگردان امام جواد علیه السلام با توجه به اینکه در سن جوانی به شهادت رسیدند، در عمر کوتاه و با برکت خویش علاوه بر انجام وظایف سنگین رهبری امت، به تربیت شاگردانی که بتوانند پیام آسمانی خاندان نبوت و امامت را به نسل های بعد منتقل سازند، توجه خاص داشت. دانشمندان علم رجال و تراجم، تعداد یاران و شاگردان امام جواد علیه السلام را ۱۱۰ نفر ذکر کرده اند. اسامی برخی از آن چهره های تابناک، بدین قرار است: حسین بن سعید اهوازی، حسن بن سعید اهوازی، محمد بن اسماعیل بن بزیع، احمد بن أبی عبدالله برقی، علی بن مهزیار، صفوان بن یحیی، عبدالله بن صلت، علی بن اسباط، ابراهیم بن أبی محمود خراسانی، ابراهیم بن محمد همدانی، احمد بن محمد بن أبی نصر بزنطی کوفی، احمد بن معافی، جعفر بن محمد بن یونس احول، حسین بن بشار مداینی، حکم بن علیا اسدی، حمزه بن یعلی اشعری قمی، داود بن قاسم بن اسحاق بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب، صالح بن محمد همدانی، عبدالجبار بن مبارک نهاوندی، زکریا بن آدم، عبدالعظیم بن عبدالله بن علی بن الحسن بن زید بن الحسن بن علی بن أبی طالب، عثمان بن سعید عمری، علی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین، علی بن بلال بغدادی، فضل بن شاذان بن خلیل ابومحمد ازدی نیشابوری، محمد بن عبدالجبار، ابوعلی محمد بن عیسی بن عبدالله بن سعد بن مالک اشعری، نوح بن شعیب بغدادی، یعقوب بن اسحاق سکیت (ابویوسف)، ابویوسف الکاتب یعقوب بن یزید بن حماد انباری، ابوالحصین بن الحضین الحضینی.

انوار هدایت در منابع تشیع و تسنن، از امام جواد علیه السلام حدود ۲۵۰ گوهر ماندگار در زمینه های مختلف فقهی، اخلاقی و اجتماعی به ما رسیده است. شایسته است که به ذکر چند نمونه که بیشتر در منابع اهل سنت است، اشاره کنیم؛ امید است که این جملات نورانی مشعلهای فروزانی باشند در دهکده ظلمانی جهان امروز و چراغ هایی در کوره راه های دشوار زندگی. ۱- مَنِ اسْتَغْنی بِاللهِ افْتَقَرَ الناسُ اِلَیهِ، وَ مَنِ اتقی اللهَ اَحَبهُ الناسُ؛ کسی که با اتکا به خدا، روی نیاز از مردم بگرداند، مردم به او نیازمند می شوند. و کسی که پرهیزکاری پیشه سازد، محبوب مردمان می گردد. ۲- حَسْبُ الْمَرْ مِنْ کَمالِ الْمُرُوهِ اَنْ لا یلْقی اَحَداً بِما یکْرَهُ؛ کمال مروت آن است که انسان با هیچ کس چنان رفتار نکند که برخودش نمی پسندد. ۳- مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبیحاً کانَ شَریکاً فیهِ؛ آنکه کار زشتی را نیکو شمارد، در آن کار شریک است. ۴- مَنْ وَعَظَ اَخاهُ سِراً فَقَدْ زانَهُ وَ مَنْ وَعَظَهُ عَلانِیهً فَقَدْ شانَهُ؛ کسی که برادر مؤمن خود را پنهانی پند دهد، او را آراسته، و کسی که آشکارا و در حضور دیگران نصیحت کند، چهره اجتماعی او را زشت ساخته است. ۵- عُنوانُ صَحیفَهِ الْمُسْلِمِ حُسْنُ خُلْقِهِ؛ سرآغاز نامه عمل مسلمان در قیامت، نیک خُلقی اوست. ۶- مَنْ وَثِقَ بِاللهِ وَ تَوَکلَ عَلَی اللهِ نَجاهُ اللهُ مِنْ کُل سُو وَ حَرَزَ مِنْ کُل عَدُو؛ هرکس به خدا اعتماد داشته باشد و بر او توکل کند، خدا او را از هر بدی نجات می بخشد و از هر دشمنی حفظ می کند. ۷- اَلْکَمالُ فِی الْعَقْلِ؛ کمال آدمی در خردمندی است. ۸- اَلْعامِلُ بِالظلْمِ وَالْمُعینُ عَلَیهِ وَالراضی شُرَکا؛ ستمکار و یاری کننده ستمکار و کسی که به ستم او راضی است، همه در گناه آن شریکند. ۹- یوْمُ الْعَدْلِ عَلَی الظالِمِ اَشَد مِنْ یوْمِ الْجَوْرِ عَلَی الْمَظْلُومِ؛ روز دادخواهی و عدالت بر ستمگر سخت تر از روز ستم بر ستمدیده است. ۱۰- ثَلاثٌ یبَلغْنَ بِالْعَبْدِ رِضْوانَ اللهِ تعالی: کَثْرَهُ اْلاِسْتِغْفارِ وَ لینُ الْجانِبِ وَ کَثْرَهُ الصدَقَهِ وَ ثَلاثٌ مَنْ کُن فیهِ لَمْ ینْدَمْ: تَرْکُ الْعَجَلَهِ وَالْمَشْوَرَهُ وَالتوَکلُ عَلَی اللهِ عِنْدَ الْعَزْمِ؛ سه چیز انسان را به خشنودی خدا می رساند: بسیار آمرزش خواستن از خدا؛ نرم خویی با مردم؛ و بسیار صدقه دادن. و سه خصلت است که در هر کس باشد، پشیمان نمی شود: شتاب نکردن در کارها؛ مشورت در کارها؛ توکل بر خدا هنگامی که بر انجام کاری تصمیم می گیرد. ۱۱- اَلْعِفافُ زینَهُ الْفَقْرِ، وَالشکْرُ زینَهُ الْغِنی، وَالصبْرُ زینَهُ الْبَلا، وَالتواضُعُ زینَهُ الْحَسَبِ، وَالفَصاحَهُ زینَهُ الْکَلامِ، وَالْحِفْظُ زینَهُ الروایهِ، وَخَفْضُ الْجَناحِ زینَهُ الْعِلْمِ، وَحُسْنُ الاَدَبِ زینَهُ الْعَقْلِ، وَبَسْطُ الْوَجْهِ زینَهُ الْکَرَمِ، وَ تَرْکُ المَن زینَهُ الْمَعْرُوفِ، وَالْخُشُوعُ زینَهُ الصلوهِ، وَ تَرْکُ مالا یعْنی زینَهُ الْوَرَعِ؛ پارسایی زینت فقر، شکر زینت توانگری، شکیبایی زینت بلا، فروتنی زینت شأن و بزرگی، گویایی زینت سخن، نگهداری و ضبط دقیق زینت روایت، تواضع زینت دانش، ادب زینت خرد، گشاده رویی زینت کرم و بخشندگی، منت ننهادن زینت احسان و نیکی، توجه و حضور قلب زینت نماز، ترک کارهای بیهوده زینت تقوا و پرهیزکاری است. ۱۲- کَیفَ یضیعُ مَنِ اللهُ کافِلُهُ، وَ کَیفَ ینْجُو مَنِ اللهُ طالِبُهُ؛ چگونه ممکن است کسی که خدا سرپرست اوست، تباه شود؛ و چگونه ممکن است کسی که خدا در تعقیب اوست، رهایی یابد؟ ۱۳- عِزالْمُؤْمِنُ غِناهُ عَنِ الناس، عزت مؤمن در بی نیازی از مردم است. ۱۴- اَلْعُلَما غُرَبا لِکِثْرَهِ الْجُهالِ بَینَهُم، علما با زیاد بودن جاهلان، غریبند.

  1. محبوب‌ترین‌ها
  2. آخرین‌ها
  3. ویژه‌ها